اگر اعتقاد داشته باشیم که خداوند هیچ کار بیهوده و لغوی انجام نمیدهد ، پس باید بپذیریم که از آفرینش ما هدف و مقصودی داشته و همچنین با بپذیرش این که ما بیهوده به دنیا نیامده ایم وآمدن ما در زمان و مکان معینی در این دنیا بجا بوده پس این ما هستیم که باید در زندگی خود جستجو کنیم که هدف از آفریدن من چه بوده وپس ازیافتن آن هدف به همان سوحرکت کنیم. مسلما منهم اگر کار بیهوده و لغوی انجام بدهم از رسیدن به هدف آفرینش خود دور خواهم گشت زیرا خدا مرا نیافریده که بیهودگی و کار لغو انجام دهم . چرا که این عمل مغایربا این اعتقاد ماست که" خداوند هیچ کار بیهوده ای انجام نمیدهد."پس هر عمل و اندیشه ای که از ما سربزند باید مثبت ودر جهت هدف آفرینش ما باشد.

         گرچه همه بیشترمان به این اصل معتقدیم اما خیلی از وقتها بر خلاف اعتقادمان عمل میکنیم .همین که معتقدیم ما به دنیا نیامده ایم تا کار بیهوده ای انجام بدهیم ولی با این وجود کار بیهوده وناپسند انجام میدهیم.وبیشتر گرفتاریهایمان از همین کارهای بیهوده و ناپسند خودمان است.وقتی به دوستی ویا همسایه ای به دلایل مختلف حسادت میکنیم ، با حسادت خود زندگی را به خود و دیگری تلخ و سخت میکنیم. وغافلیم که با این کار از هدف آفرینش خود نیز دور گشته ایم . وقتی با دیگران با تندی ولحنی ناپسند سخن میگوییم در حقیقت از هدف آفرینش خود دور میشویم . اما وقتی به دیگران با خوشرویی و ادب واحترام سخن میگوییم در آن لحظه داریم در جهت هدف آفرینش خود قدم بر میداریم.وقتی با دوستان خود صادق ،مهربان و با وفا باشیم دقیقا همراه با هدف آفرینشیم. وقتی به خانواده خود ،به پدر،مادر،خواهر،برادر،همسر و فرزندانمان عشق نورزیم وبا آنها نامهربان و بی تفاوت و بی احترام باشیم هدف از آفرینشمان را از یاد برده ایم.اما احترام به پدر و مادر و مسئولیت پذیری در قبال خانواده و صداقت همراه با صمیمیت و همدلی با آنها ما را در جهت هدف آفرینش پیش میبرد.

         وقتی تنبلی میکنیم  فرسنگها راه از هدف آفرینش خود دور گشته ایم.اما وقتی تصمیم بکاری نیک میگیریم و اراده میکنیم در وضعیتی وبا هر سختی آنرا انجام دهیم ،درست بسوی هدف آفرینش گام بر میداریم.وقتی قدر چیزهایی را که داریم نمیدانیم و حرص چیزهایی را که نداریم می خوریم . پشت به هدف آفرینش خود کرده ایم .وقتی به همدیگر اعتماد نمی کنیم و بهم مضنونیم از هدف آفرینش دور شده ایم . وقتی از اعتماد دیگرا ن سوء استفاده میکنیم ،در حقیقت بی اعتمادی را رواج میدهیم و از هدف آفرینشمان دوری میجوییم . وقتی در خرید و فروشها مان تقلب میکنیم و انصاف را رعایت نمیکنیم ،برخلاف هدف آفرینشمان ره میپیماییم . وقتی همدیگر را درک نمیکنیم و احساس همدردی و همکاری در ما از بین رفته است ،نشانگر اینست که هدف آفرینش را گم کرده ایم.

        اگر با وجود اینهمه فاصله و دوری با هدف آفرینش باز فکر میکنیم حق با ماست دیگر امیدی به بازگشت به جاده مستقیم هدف آفرینش نیست ولی اگر فکر کردیم شاید حق با دیگران باشد راه بازگشت باز است. وقتی دیگران را بر خود مقدم داشتیم وکمک به نیازمندان را کمک به خود دانستیم و همیشه در فکر این باشیم که به دیگران خدمت کنیم و هر کاری از دستمان برمی آید بدون منت وبا دل وجان برای دیگران انجام دهیم . آنوقت داریم خدا را عبادت میکنیم چون در همان راهی قدم برمیداریم که مورد نظر اوست.

         به امید گام نهادن همه ما در جاده مستقیم منتهی به هدف آفرینش