فراق یار
ازفراق تو من ای پیر عزادار شــــــدم
جسم بیجان تورا دیدم وبیمار شــــــدم
فارغ از خود شدم وخاک توبرسرکردم
که خدایا چه کنم حال که بی یار شدم
غم مرگ تو فکندست به جانم شرری
که من از عمر پس از مرگ توبیزار شدم
جامه تفرقه راکنــــــــــدم وباامت تــــو
درهمان صحنه که گفتی تو پدیدار شدم
واعظ شهرمرا همچو تــــــــو آزارم داد
که من از واعظ واز موعظه بیزار شـــدم
درآن خانه گشایید به رویم کـــه درآن
به رخ صاحب آن خانه گرفتــــــار شـدم
بگذارید که یادی زجمــــــــاران بکنـم
که درآن خانه به یک موعظه بیدار شدم